Zbigniew Mieczysław Rosiński

Zbigniew Mieczysław Rosiński (8 stycznia 1919 - 26 kwietnia 2014) był porucznikiem Polskich Sił Zbrojnych. Urodził się w Przeworsku jako czwarte dziecko Ignacego i Władysławy z Mosdorfów. Dzieciństwo spędził w rodzinnym mieście oraz w majątku rodziców w Ożańsku koło Przeworska. Uczył się w domu, a egzaminy zdawał w szkole w Przeworsku. Następnie kształcił się w Gimnazjum Jezuitów w Chyrowie, gdzie w 1936 roku zdał maturę. Rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim, które przerwał wybuch II wojny światowej.

Po przedostaniu się przez Rumunię do Francji został przydzielony do 24 Pułku Ułanów 10 Brygady Kawalerii Pancernej. Brał udział w kampanii francuskiej w 1940 roku, a następnie ewakuował się do Wielkiej Brytanii. Służył w obronie wybrzeży Szkocji, uczestniczył w lądowaniu w Normandii w 1944 roku oraz w oswobodzeniu Belgii. W marcu 1947 roku został zdemobilizowany. Ożenił się z Belgijką, a w 1950 roku uzyskał belgijskie obywatelstwo. Ukończył Katolicki Uniwersytet Świętego Ignacego w Antwerpii i był honorowym prezesem Związku Polskich Kombatantów i Weteranów 1. Dywizji Pancernej w Belgii. Został odznaczony m.in. Krzyżem Walecznych i Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej. Zmarł w Antwerpii.

Na podstawie artykułu „Zbigniew Mieczysław Rosiński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.