Michał Graff

Michał Stanisław Graff (28 września 1896 - 7 sierpnia 1971) był kapitanem żandarmerii Wojska Polskiego i nadkomisarzem Policji Państwowej. Urodził się w Przeworsku. Kształcił się w gimnazjum w Jarosławiu, a od 1914 roku służył w Legionach Polskich. Został ranny w bitwie pod Gruziatynem, a po bitwie pod Rarańczą w 1918 roku aresztowano go i internowano. W 1924 roku, na własną prośbę, przeszedł do rezerwy. Pracował następnie w policji politycznej w Wilnie, a później jako oficer inspekcyjny i komendant powiatowy Policji Państwowej w Tarnobrzegu. Na początku lat 30. kierował referatami informacyjnymi w Lublinie.

W 1940 roku został aresztowany przez NKWD i zesłany do obozu w pobliżu Kandałakszy. Po zwolnieniu w 1942 roku służył w Polskich Siłach Zbrojnych w ZSRR, a następnie na Bliskim Wschodzie. W 1948 roku wrócił do Polski i zamieszkał w Szczecinie, gdzie pracował w Szczecińskim Urzędzie Morskim. W 1953 roku został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa. Rok później skazano go na sześć lat więzienia, karę zmniejszono o połowę. Po opuszczeniu więzienia pracował w szczecińskiej filharmonii jako odźwierny. Zmarł w Szczecinie. Otrzymał Krzyż Walecznych.

Na podstawie artykułu „Michał Graff” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.