Marceli Zboiński

Marceli Zboiński urodził się 16 stycznia 1846 roku. Był aktorem, śpiewakiem, reżyserem teatralnym i uczestnikiem powstania styczniowego, w którym walczył w Żuawach Śmierci. Był synem Wincentego Zboińskiego i Ludwiki z Wolskich, a jego córką była śpiewaczka operowa Helena Zboińska-Ruszkowska. Uczył się w gimnazjum w Rzeszowie i w konwikcie Józefczyka w Krakowie. W latach 1864-1866 dzierżawił majątek ziemski w okolicach Sanoka.

W 1866 roku rozpoczął występy w zespole Józefa Bendy, a następnie grał w trupach teatralnych w Galicji i innych regionach. W sezonie 1871/1872 został zaangażowany do teatru krakowskiego, a od jesieni 1872 roku występował we Lwowie, gdzie także reżyserował operetki i dramaty. W latach 1893-1896 grał w Krakowie, między innymi role w „Zbójcach”, „Makbecie” i „Hamlecie”. W 1896 roku ponownie związał się z teatrem lwowskim. Występował w operach i operetkach, a także przekładał sztuki z francuskiego i angielskiego. Zmarł 16 października 1896 roku we Lwowie.

Na podstawie artykułu „Marceli Zboiński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.