Leon Weissberg

Leon Weissberg urodził się 18 stycznia 1895 roku w Przeworsku. Był polskim malarzem żydowskiego pochodzenia, związanym z kręgiem École de Paris. Jego ojciec chciał, by syn został prawnikiem, jednak Weissberg wybrał malarstwo. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu, a następnie w Monachium. W 1923 roku przyjechał do Paryża, gdzie skupił się na malowaniu. W Przeworsku spędzał wakacje, a w 1927 roku poślubił Marie Ber; ich córka Lydie urodziła się w tym mieście.

W 1925 roku Weissberg wystawiał prace na Salon d’Automne i współtworzył Grupę Czterech z Alfredem Aberdamem, Zygmuntem Menkesem i Joachimem Weingartem. Malował między innymi martwe natury, portrety i widoki ulic. W 1933 roku wyjechał do Saint-Paul-de-Vence, a w 1940 roku opuścił Paryż i zamieszkał na południu Francji. Został aresztowany w lutym 1943 roku i deportowany w transporcie z Drancy. Zmarł 11 marca 1943 roku. Według Jad Waszem został zamordowany w KL Lublin na Majdanku, natomiast Serge i Beate Klarsfeld wskazują Sobibór.

Na podstawie artykułu „Leon Weissberg” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.