Juliusz Starkel

Juliusz Feliks Starkel, używający pseudonimów m.in. Alfa, Cef i Grześ, urodził się 21 maja 1840 roku w Przeworsku. Jego ojciec był tam lekarzem nadwornym w dobrach Henryka Lubomirskiego. Starkel uczył się w Rzeszowie i Tarnowie, a w 1860 roku zamieszkał we Lwowie i rozpoczął współpracę z czasopismami „Dziennik Literacki” i „Dzwonek”. Publikował opowiadania, komedie, recenzje i artykuły, a także działał wśród młodych literatów i publicystów.

W 1862 roku wyjechał do Niemiec i rozpoczął studia przyrodnicze w Heidelbergu. Po powrocie do kraju został aresztowany i więziony we Lwowie. W kolejnych latach prowadził „Dziennik Literacki”, zasiadał we lwowskiej Radzie Miejskiej i Radzie Szkolnej Krajowej oraz angażował się w działalność towarzystw oświatowych. W latach 1875-1885 kierował Zakładem Sierot i Ubogich w Drohowyżu. Po powrocie do Lwowa redagował i wydawał czasopisma, pisał opowieści dla młodzieży i ludu oraz teksty historyczne. Zmarł 13 lipca 1918 roku we Lwowie.

Na podstawie artykułu „Juliusz Starkel” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.