Józef Meder
Matematyk
- Urodzony
- 11 marca 1905, Przeworsk
- Zmarł
- 4 sierpnia 1975, Szczecin
- Zawód
- matematyk
Józef Meder (11 marca 1905 - 4 sierpnia 1975) był polskim matematykiem. Urodził się w Przeworsku, a zmarł w Szczecinie. W 1923 ukończył gimnazjum w Łańcucie i rozpoczął studia na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. W latach 1927-1929 pracował tam jako asystent Stanisława Ruziewicza w Katedrze Matematyki. W 1932 uzyskał dyplom nauczycielski, po czym pracował jako nauczyciel w Poznaniu, a następnie w Inowrocławiu.
Od 1945 uczył w Gimnazjum im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu. Studia magisterskie ukończył w 1947 na Uniwersytecie Poznańskim, gdzie w latach 1949-1953 wykładał geometrię wykreślną. Od 1953 pracował w Katedrze Matematyki Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Szczecinie, od 1955 Politechniki Szczecińskiej. W 1958 obronił doktorat na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza na podstawie pracy o sumowalności prawie wszędzie szeregów ortogonalnych. Badał problemy sumowalności. W 1955 założył Oddział Szczeciński Polskiego Towarzystwa Matematycznego i kierował nim do 1965. W 1959 otrzymał Nagrodę im. Stefana Banacha. W 1967 został mianowany profesorem nadzwyczajnym, a w 1971 profesorem zwyczajnym.
Na podstawie artykułu „Józef Meder” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.