Jerzy Henryk Lubomirski
Kolekcjoner, mecenas sztuki, polityk
- Urodzony
- 28 maja 1817
- Zmarł
- 25 maja 1872, Kraków
- Zawody
- kolekcjoner, mecenas sztuki, polityk
Jerzy Henryk Lubomirski, książę herbu Szreniawa bez Krzyża, urodził się 28 maja 1817 roku w Wiedniu. Studiował historię, filozofię i literaturę na uniwersytecie w Pradze, a w latach 1837-1845 podróżował po Europie. Po powrocie do kraju zarządzał dobrami przeworskimi i objął kuratelę nad lwowskim Zakładem Narodowym im. Ossolińskich. Był politykiem galicyjskim i austriackim, posłem do Sejmu Krajowego oraz austriackiej Rady Państwa, a od 1870 roku dziedzicznym członkiem Izby Panów.
Lubomirski był związany z Przeworskiem, gdzie gospodarował majątkiem i w 1863 roku zorganizował szpital powstańczy. Wspierał działalność Ossolineum, któremu przekazał bibliotekę i zbrojownię przeworską, oraz finansował restaurację krakowskich Sukiennic. W 1872 roku współtworzył Akademię Umiejętności w Krakowie. Zajmował się kolekcjonerstwem i mecenatem sztuki. Od 1853 roku był mężem Cecylii z Zamoyskich; mieli pięcioro dzieci. Zmarł 25 maja 1872 roku w Krakowie i został pochowany w tamtejszym kościele św. Trójcy.
Na podstawie artykułu „Jerzy Henryk Lubomirski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.