Izabela Maria Lubomirska

Izabela Maria z Lubomirskich Sanguszkowa, określana w Wikidanych także jako Izabela Maria Lubomirska, urodziła się 1 marca 1808 roku w Przeworsku. Dzieciństwo i młodość spędziła w rodzinnym mieście, gdzie uczestniczyła w porządkowaniu księgozbioru Lubomirskich. W 1829 roku w Przeworsku poślubiła Władysława Hieronima Sanguszkę. Po podróży po Europie małżonkowie osiedli w Gumniskach koło Tarnowa. Sanguszkowa była działaczką społeczną i filantropką, a Wikidane podają również, że wykonywała zawód piosenkarki.

Podczas powstania listopadowego organizowała pomoc dla powstańców przebywających w Galicji. W 1843 roku zainicjowała założenie Towarzystwa Dobroczynności w Tarnowie, prowadzącego dom dla ubogich i szpital, a rok później założyła tam ochronkę sióstr felicjanek. W latach 1846-1863 mieszkała głównie z dziećmi w Paryżu. Po powrocie do kraju Sanguszkowie osiedli w Podhorcach, gdzie zajmowała się porządkowaniem biblioteki i archiwum. W ostatnich latach życia przebywała przeważnie w Krakowie i założyła tam zakład szwaczek. Zmarła 18 marca 1890 roku w Tarnowie. Jej grób znajduje się w kaplicy rodowej na tamtejszym Starym Cmentarzu.

Na podstawie artykułu „Izabela Maria Sanguszkowa” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.