Antoni Bukowy

Antoni Bukowy urodził się 14 czerwca 1891 roku w Przeworsku. Był polskim lekarzem, specjalistą pulmonologii i epidemiologii. Studia medyczne rozpoczął w 1911 roku we Lwowie, lecz przerwała je I wojna światowa i służba w armii austro-węgierskiej. Po odzyskaniu wolności wznowił naukę na Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie kontynuował ją na Uniwersytecie Lwowskim, gdzie w 1925 roku uzyskał dyplom lekarski. Wiosną 1919 roku uczestniczył w akcji zwalczania epidemii tyfusu plamistego w okolicach Olkusza.

W 1928 roku zamieszkał w Lipinach na Górnym Śląsku. Po powołaniu do służby wojskowej w 1939 roku wrócił na Śląsk i wykonywał tam zawód lekarza, wspierając polski ruch oporu. Po II wojnie światowej pozostał na Śląsku, gdzie zajmował się między innymi opanowywaniem epidemii gruźlicy. Był członkiem zarządu Polskiego Czerwonego Krzyża i Polskiego Towarzystwa Lekarskiego. Otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski. Zmarł 3 sierpnia 1973 roku w Świętochłowicach; jego imieniem nazwano tam ulicę.

Na podstawie artykułu „Antoni Bukowy” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.